İnsan bazen hayat telaşesinin ardına saklıyor acılarını... Yemek yiyorsun, geziyorsun, arkadaşlarınla buluşuyorsun, hatta gülüyorsun da. Sonra ansızın bir göz dalmasıyla gelen nötrleşme…O an anlıyorsun, bir şeylerin eksik olduğunu ve yolunda gitme…

Öyle zamanlar vardır ki dünyanın ağır bir örtü gibi omuzlarına çöktüğü, güneşin evine doğmadığı , insanın kendi içinde yorgun ve boşlukta asılı kaldığı... Hepimizin zaman zaman yataktan kalkmak istemediği,  hiçbir şeyden keyif almadığı, düşüşe geçti…